تبلیغات
توسعه مکران - نقدی بر مطلب بحثی در مورد تروریسم (از و بلاگ مرز ارتباط )
سخن حق را از هر کس شنیدی بپذیر، اگر چه دشمن و بیگانه باشد و ناحق را از هر که شنیدی نپذیر، اگر چه دوست و نزدیک باشد

متاسفانه این روزها بسیاری از وبلاگهای استان از جمله این وبلاگ در خواب زمستانی و یا شاید ابدی فرو رفته اند . گرچه بعضی انان چون رازگو با ایما و اشاره سخنانی می گویند که حاکی از نگرانی هایی است . رازگو در سه جمله همه انچه که در دل دارد می گوید 

1- ایا می توانم همه واقعیت را بگویم؟ یا فقط مجاز به اشاره به بخشی از آنم؟!

2- ایا اکتفا به گفتن بخشی از واقعیت خیانت به آن است یا سکوت در باره اش؟!

3- ایا گفتنم فقط یک "خود ارضایی فکری" است و بدتر از آن نوعی "خود اعترافی" مفت و مجانی و بدون زحمت بازپرس است یا صدایی است رسا و موثر؟!

گاهی واقعا تشخیص مشکل است.

او مدتهاست که  با زبان بی زبانی این سه جمله را به خوانندگانش گفته است .او با صفحه سفیدی که از خود به جا گذاشته است همه ناگفته هایش را گفته است 

شاید حرف دل او حرف دل خیلی هاست . انانی که شاهد و ناظر این وضعیت اسفبار هستند و خون در دل دارند . انانی که می بینید بهترین فرصت های رشد و توسعه با ندانم کاری های عده ای از دست می رود .

نوک پیکان اتهام این وضعیت دلخراش خیلی ها را نشانه می رود . عده ای چماق بی عدالتی و تبیعض ریشه ایی و در نهایت  بیکاری و فقر و بحران اقتصادی را متهم اصلی می دانند . عده ای تفکر جاهلانه طالبیسم و خشونت های قومی - مذهبی و سو استفاده دشمنان این مرز و بوم از ساد گی جوانان و تحت تاثیر قرار گرفتن آنان از وضیعت کنونی را دلیل این امر می دانند و نقش روحانیت و مدارس دینی را در رنگ و لعاب دادن چهره تقدس به این موضوع شوم دخیل می دانند 



در هر حال به قول یاسر چه می شود کرد . این درد ها و عفونت های جامعه ماست و قرار نیست کسی ار کره مریخ بیاید و در مورد این مسائل بحث بکند .این ماییم که گرفتار این پدیده شوم شده ایم  و نمی توانیم از دردها و عفونت های چرکین آن بگریزیم .این معضلات گاهی در خانه ما را نیز می زند و از ما قربانی می گیرد . پس سکوت و انفعال نمی تواند به عنوان راه چاره مطرح شود . 

بررسی این موضوع نیاز به نگرشی کلان دارد که بدور از هر گونه تعصب قومی و مذهبی و با در نظر گرفتن همه اصول جامعه شناختی و شرایط منطقه ای و با مشارکت همه گروههای دلسوز جامعه امکان پذیر است . دملهای چرکین معمولا بر اساس شرایط خاص و مدتها زمان شکل می گیرد و شرایط را بحرانی می کنند .

هرگونه راه حل می بایست بر مبنای ریشه یابی اصولی باشد و راه حلهای موقتی و تسکینی دردی را دوا نخواهد کرد . بستن مرزها و امنیتی کردن فضا ممکن است در کوتاه مدت جواب بدهد اما در طولانی مدت این دمل چرکین را عفونی تر خواهد کرد . اما زمانی که روی موضوعات اساسی همچون اشتغال - صنعت - کشاورزی - معدن - و  به ویژه مشارکت نسلهای جدید در توسعه و عمران استان کار گردد اثرات آن به وضوح مشاهده خواهد شد و شرایط امنیتی استان قطعا تغییر خواهد کرد . 

گذشته از آن فعالیت گروههای مخرب وحدت شکن در هر دو طیف مذهبی  و قومی در فضای رسانه ای و سایر محیط ها وضعیت را بحرانی تر خواهد کرد و  تلاشها ی خیرخواهان این عرصه را خنثی خواهد نمود که مقابله با آن تنها از عهده حاکمیت بر می آید 





عناوین ویژه
پیوند های سایت
نویسندگان
آرشیو مطالب
ترجمه سایت