تبلیغات
توسعه مکران - احساس دلم
سخن حق را از هر کس شنیدی بپذیر، اگر چه دشمن و بیگانه باشد و ناحق را از هر که شنیدی نپذیر، اگر چه دوست و نزدیک باشد

 بازدید : مرتبه
 
امشب اومدم پست بنویسم چون دلم واسه نوشتن تنگ شده بود اما واقعیتشو بخواین چیزه خاصی برای نوشتن مدنطرم نیست نه اینکه حرفی نداشته باشم برعکس تا دلتون بخواد حرف برای گفتن دارم و اینقدر حرفای دلم زیاد شده که به محض دیدن یک دوست حرفا سرریز میشه اما افسوس که دنیای وبلاگ نویسی محدودیت ها خاص خودشو داره و در عین اینکه مجازیه و خیلی از ابعاد شخصیتی ادم ناشناختس اما در کل یک شخصیت ملموسی از وبلاگ نویس در دید خواننده ترسیم میکنه و این شخصیت در نوع خودش واقعیه بدتر از همه اینکه معمولا این وبلاگنویسی ها با اینکه با هدف مقطعی بودن شروع میشن اما معمولا اونقدر تاثیراتش در زندگی محسوس هست و اونقدر وابستگی ایجاد میکنند که خواه ناخواه وبلاگ نویس را به سمت فاش کردن شخصیت واقعیش پیش میبرن و وبلاگنویسی گاهی جزء جدایی نا پذیر زندگی وبلاگ نویس میشه.

من خودم قبل از زدن این وبلاگ شاهد تغییر سمت و سوی بسیاری از وبلاگ ها بودم که خیلی خیلی برام عجیب بود.خوشبختانه یا متاسفانه یکی از خصوصیات وبلاگنویسی همینه که در دراز مدت شخصیت واقعی نویسنده را لو میده.

در هر صورت من فکر میکنم نمیشه جهت خاصی را برای وبلاگنویسی تعیین کرد و یا الگویی در این راستا در نظر گرفت تنها قاعده ای که میشه عنوان کرد رعایت فرهنگ و عرف جامعه است

دنیای مجازی هم مثل هر دنیای دیگه دارای حدود و مرزهایی برای ایجاد یک نوع امنیت روانی و اخلاقیه که تمام ما محتاج هستیم به چنین فضایی و مطمئنا چنین فضایی ایجاب نمیشه مگر با احترام به شان و حقوق هم در تک تک واژه هایی که به کار میبریم.

اخیرا یک فضای انتقادی و بهتر بگم تخریب در وبلاگها رایج شده که به جای نقد فضایی اهانت آمیز و مخرب به وجود میارن و به نوعی شخصیت وبلاگ نویس و سایرین را نشانه میگیرن .

در هر صورت نقد کردن هم اصول خاص خودش را داره بهتره بدونیم و اگر وبلاگی مطابق با سلایق ما نیست لزوما به درد نخور نیست و مطمئنا مهمتر از محتوای یک وبلاگ برخورد احترام آمیز من و شما با افراد جامعه وبلاگنویسیه .

امیدوارم همه ما مظهری از زندگی در قالب واژگانمان باشیم  .



عناوین ویژه
پیوند های سایت
نویسندگان
آرشیو مطالب
ترجمه سایت